Strona główna > Czytelnia > Inne artykuły > Zasady czytania
En  De
     

Gramatyka z redpp.com

Zasady czytania

Litery angielskie odczytujemy zgodnie z ich „angielskimi" wartościami. Część liter odczytuje się podobnie jak w języku polskim, część, zwłaszcza litery samogłoskowe oraz złożenia spółgłoskowe i samogłoskowe, odczytuje się odmiennie.

Pojedyncze litery samogłoskowe odczytujemy na trzy sposoby, w zależności od tego, czy znajdują się one w sylabie akcentowanej, czy nie akcentowanej, a jeśli znajdują się w sylabie akcentowanej, w zależności od tego, czy sylaba ta jest zamknięta, czy otwarta.

samogłoska w sylabie

strzałka w dół, w lewo strzałka w dół, w prawo

(1) akcentowanej

(2) nieakcentowanej
strzałka w dół, w lewo strzałka w dół, w prawo
(a) zamkniętej (b) otwartej

W sylabie nie akcentowanej samogłoski odczytuje się w sposób nikły, tak, że ich brzmienie jest mocno zredukowane, niemal niezauważalne. Nie akcentowanymi samogłoskami są niemal wszystkie przedrostki (in-form, de-lay, for-get, be-lieve) i przyrostki (końcówki) (teach-er, act-ress, fu-ture, sta-tion).

Samogłoski w sylabie akcentowanej mają mocne, wyraziste brzmienie. Każdą z samogłosek a, e, i, o, u, y czytamy na dwa sposoby; to, w jaki sposób należy przeczytać dana samogłoskę, uzależnione jest od tego, czy sylaba, w której dana samogłoska występuje, jest zamknięta czy otwarta.

Sylaba zamknięta to taka sylaba, która kończy się na spółgłoskę. W wyrazach jednosylabowych wygląda to tak: man, pen, sit, stop, cut. W wyrazach wielosylabowych - tak: ham-mer, bet-ter, writ-ten, stop-per, sum-mer. Koniec sylaby wyznacza miejsce, w którym naturalnie dany wyraz się dzieli przy bardzo wolnym jego wypowiadaniu.

Sylaba otwarta to taka sylaba, która kończy się na samogłoskę. W wyrazach jednosylabowych wygląda to tak: be, hi, go, due. W wyrazach wielosylabowych - tak: la-ter, me-ter, wri-ter, no-ble, du-ty. Koniec sylaby wyznacza miejsce, w którym naturalnie dany wyraz się dzieli przy bardzo wolnym jego wypowiadaniu.

Wśród sylab otwartych wyróżniamy sylaby fonetycznie otwarte (omówione wyżej) i sylaby otwarte historycznie, np.: na-me, me-te, li-ke, ho-pe, tu-ne. Sylaby te nazywamy otwartymi historycznie, gdyż, chociaż obecnie są to słowa jednosylabowe, w dawnym angielskim odczytywało się końcowe e, a wówczas przytoczone słowa składały się każde z dwóch sylab, tak jak pokazano wyżej (porównajmy z niemieckim wyrazem Na-me). Wystarczy więc każde ze słów przesylabizować czytając je „po polsku", by określić dawny (historyczny) podział na sylaby. Praktycznie rzecz ujmując, wystarczy zauważać końcową literę e, by wiedzieć, w jaki z dwóch możliwych sposobów, należy odczytać samogłoskę a, e, i, o, u, y.

sylaby

strzałka w dół, w lewo strzałka w dół, w prawo

otwarte

zamknięte

strzałka w dół, w lewo strzałka w dół, w prawo sit, bag, sum-mer, win-ter
fonetycznie otwarte historycznie otwarte
go, wri-ter, no-ble na-me, li-ke, ho-pe  

Litery samogłoskowe a, e, i, o, u, y czyta się inaczej w sylabach (fonetycznie bądź historycznie) otwartych, inaczej w sylabach zamkniętych. W sylabach otwartych litery a, e, i, o, u, y czyta się tak, jak się je wymawia samodzielnie, jako litery alfabetu, przy czym literę y odczytujemy w wyrazach zupełnie tak samo jak literę i.

Podobne zjawisko zmiany jakości brzmienia samogłoski w zależności od tego, czy znajduje się ona w sylabie zamkniętej, czy otwartej, obserwujemy w języku polskim, gdzie samogłoski o oraz ę w sylabach otwartych (mo-gę, ro-gu, sło-wo, zdro-wy, cho-ro-ba, mo-wa; mę-ża, wę-ża, rę-ka, księ-ga, księ-ża, zę-by) zamieniają się na samogłoski ó i ą w sylabach zamkniętych (móc, róg, słów, zdrów, cho-rób, mów; mąż, wąż, rąk, książ-ka, ksiądz, ząb).

Tradycyjnie wymowę liter samogłoskowych w sylabach zamkniętych nazywa się wymową krótką, zaś w sylabach otwartych - wymową długą. Określenia te są bardzo pomocne przy pisemnym opisywaniu wymowy samogłosek.

W wyrazach wielosylabowych najważniejszą jest umiejętność określenia, która sylaba jest akcentowana oraz czy jest ona otwarta, czy też zamknięta. By ułatwić to zadanie początkującym Uczniom, niektóre słowniki zamiast podawania wymowy za pomocą znaków fonetycznych wskazują za pomocą górnej poziomej kreski miejsce akcentowania wyrazu oraz to, czy akcentowana sylaba jest zamkniętą, czy też otwartą. Kreska ta znajduje się za akcentowaną sylabą, pokazując jednocześnie i fakt, że poprzedzająca ją sylaba ma akcent i to, czy jest ona zamkniętą, czy otwartą:

mi´croscope, taran´tula, min´nistry, li´brary, sty´list, sym´bol, mod´est, ro´tar
1. Odczytywanie litery a w sylabach zamkniętych i otwartych .

Litera A, a

strzałka w dół, w lewo strzałka w dół, w prawo
sylaba zamknięta
sylaba otwarta
krótkie a
/ ae /

długie a
/ ej /

bad
tap
sat
ant
band
ham´mer
ban´ner
ran´dom


name
take
same
tale
made
sa´ner
ta´ken
sha´ken

2. Odczytywanie liter i oraz y w sylabach zamkniętych i otwartych.

Litera I, i, Y, i

strzałka w dół, w lewo strzałka w dół, w prawo
sylaba zamknięta
sylaba otwarta
krótkie i
/ y /

długie i, y
/ aj /

fit
pill
mist
is
big
whis´per
wis´dom
win´ter


like
type
line
rhyme
wise
ri´der
ty´pist
sty´list

3. Odczytywanie litery o w sylabach zamkniętych i otwartych.

Litera O, o

strzałka w dół, w lewo strzałka w dół, w prawo
sylaba zamknięta
sylaba otwarta
krótkie o
/ o /

długie o
/ou /

stop
top
pot
got
moss
stop´per
pon´der
yon´der


pope
rose
drove
rode
Rome
ro´tar
ro´dent
mo´lar

4. Odczytywanie litery u w sylabach zamkniętych i otwartych.

Litera U, u

strzałka w dół, w lewo strzałka w dół, w prawo
sylaba zamknięta
sylaba otwarta

krótkie u
/ a /


długie u
/ju* /

cut
rut
sum
pun
sun
un´der
ut´ter
tun´nel


cute
mute
rude
tune
puke
du´ty
fu´tile
bu´gle

*Po j, l, r czytamy /u /: June, blue, true.

5. Odczytywanie litery e w sylabach zamkniętych i otwartych.

Litera E, e

strzałka w dół, w lewo strzałka w dół, w prawo
sylaba zamknięta
sylaba otwarta
krótkie e
/ e /

długie e
/ij /

ten
bed
send
pet
rest
bet´ter
en´ter
cen´ter


mete
Pete
delete
compete
scene
me´ter
Pe´ter
pe´nal

 

 

   
     
       
Copyright Red Point Publishing Sp. z o.o. 2006-2011.